('/links','blogfa_ld','status=yes,scrollbars=yes,toolbar=no,menubar=no,location=no ,width=500px,height=500px'); return true; }

این مطلب حاصل قسمتی از تحقیقات "سید محمد علی امام" است .

برخی از بناهایی که نسبت به سطح شهر در زیر زمین قرار دارد:

شوادونها: در بخش قدیمی شهر کمتر خان های دیده می شود که زیر زمین عمیقی نداشته باشد.این زیر زمینها تاریخی کهن و ناشناخته دارد.در سالهای جنگ جهانی دوم که دزفول جزء منطقه اشغالی متفقین بود  و آمریکایی ها کمپ نظامی خود را در تپه چرمه(محل فعلی پایگاه وحدتی) به پا کرده بودند زیر زمین وسیعی کشف شد  که گنجایش بسیار داشت.گورهای پادشاهان عیلام در چغا زنبیل نمونه دیگری از این زیر زمینهاست.

قسمت قدیمی شهر دزفول که بر روی توده ای از سنگ کنگلو مرا بنا شده  بیش از هر جای دیگر مستعد حفر چنین زیر زمینهایی بوده است. این زیر زمینها که گاه تا چهل پله آجری داشت  در گرم ترین روزهای تابستان دارای هوایی مطبوع بود که بدون رو انداز نمی توانستند در آنجا استراحت کنند.

 

جاهایی از شهر دزفول که در ژرفای پنج متری از سطح زمین بوده است:

 گویی قرنها پیش (شاید تا سده پنجم و ششم هجری قمری) سطح شهر دزفول ،نسبت به امروز  پنج متر پایین تر بوده .چنانکه:

اول- قبر سبز قبا در زیر زمینی بدان عمق است.ضمنا در سال 1365 هجری خورشیدی  که میخواستند مناره ی سبز قبا را بسازند (حیات سبز قبا تا سال 1365 گورستان بود) ناچار بودند  پی این مناره  در جایی  که زمین سخت باشد استوار کنند لذا را حفر کردند. شگفتا زیر این گورها ی سطحی،در عمق پنج متری گورستان دیگر مسلمانان پیدا شد .

در کنار شرقی آخرین طبقه ،خانه ی فردی دیده می شد که هنز تنور و دست آس و در شوادون آن خانه وجود داشت .

اگر هر طبقه ی گورستان با فاصله ی دویست سال ایجاد شده باشد  باید همکف کوچه های آن روزگار"قصر روناش" در هزار سال قبل بیش از پنج متر پایین تر بوده  باشد.

و اما در سال 1374 در جنوب حیات آرامگاه سبز قبا خانه هایی خریداری شده و پنج متر  خاک کف آن خانه ها را برداشتند که در این فضا ی حفر گشته جان پناه دوسوی پلی با پایه ی میانه ی پل دیده شد.

احتمالا شاخه ای از خندق یاد شده از کنار غربی مسجد للبخندق تا خیابان شریعتی کشیده شده بود.

 

شالقمه: آرامگاهی که مرحوم سید عبدالله داعی دزفولی صاحب انرا به "شاه علقمه" معرفی کرده  اما برای ایشان نیز ناشناس بوده است.

قبر شیخ اسماعیل قصری: که بنای آرامگاهش نسبت به خیابان شریعتی و اما خمینی در گودی است.

در سال 1376 به همت آقای محمد حسین حکمت فر و با همکاری هیئت امنا و متولیان  ارامگاه شیخ اسماعیل قصری ،کف آرامگاه را سه متر پایین تر بردند تا به گوری رسیدند  که باید قبر شیخ باشد.در پیرامون قبر ،چند قبر دیگر نیز وجود داشت.

قبر را به حال خود گذاشته و سوی باختری و جوبی ان را یک متر دیگر نیز حفر کردند که یک روزنه ی زیر زمین، در وسط  ضلع شرقی این محیط و دو روزنه ، تقریبا در دو گوشه ی غربی همین محیط دیده شد  که دهانه ی این روزنه ها با قلوه سنگ چیده شده بود و ضمنا در گوشه ی جنوب شرقی اصل بنای آرامگاه  نیز روزنه ای است که تا همکف بازار ادامه دارد.

در جنوب بازار قدیم دزفول  که خانهی "سعید" خدمتگذار خانقاه و مدرسه علمیه  و باغبان شیخ اسماعیل قصری بوده است، در شوادون قبر سعید و چهار تن دیگر وجود داشته که در این اواخر  روی گورها را پوشانید اند.

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم بهمن 1389ساعت 17:29  توسط پوپک | 
 

محقق و ادیب ارزنده "سید محمد علی امام (اهوازی)" فرزند آیت الله حاج سید هبت الله امام از سادات جلیل القدر آقا میری و از محققین و تذکره نویسان معاصر خوزستان می باشد. دزفول موطن اصلی او و خاندانش از دوران صفویه شاهد حضور عالمان و دانشمندان دینی موسوم به آقامیر بوده اند جد ششم او سید عبد الباقی آقامیر بوده است .

او در سال 1297 شمسی در اهواز به دنیا آمد .سه سال اول ابتدایی را در دبستان علوی نجف و ادامه ی ان را در مدرسه ی خیام (حمیدیه) اهواز گذراند .سپس در سالهای 18-1316 ه.ش دوره ی اول دبیرستان و دانشسرای مقدماتی را در اهواز به پایان رساند و برای ادامه تحصیل در رشته ی ادبیات فارسی به تهران اعزام و مدت 4 سال از محضر دکتر محمد معین بهره مند گردید. فعالیت پژوهشی خود را از سال 1320 به توصیه ی دکتر معین شروع کرد

او همچنین در محضر اساتیدی چون : دکتر ذبیح الله صفا، استاد عبدالعظیم قریب ،بدیع الزمان فروزانفر، محمد تقی ملک الشعرای بهار، و دکتر محمد باقر هوشیار کسب علم نموده.

استاد محمد علی امام نیروی تن و جان خود را در مطالعه ی انواع کتب خطی مغلوط و بد خط و نیز شناسایی و خواندن بسیاری از کتیبه های تاریخی و مذهبی صرف نمود..

مشاغل فراوانی در حوزه ی تعلیم و تربیت و پژوهش عهده دار بوده است مثل : دبیر دانشسرای مقدماتی گلپایگان – دبیر دبیرستان شرافت بغداد – دبی دبیرستانهای دزفول و شوش –رئیس دبیرستان پهلوی سابق و پیشوا – مدرس دانشگاه آزاد اسلامی دزفول و پیام نور دانشگاه شهید جمران اهواز – مجتمع کشاورزی ملاثانی و ... 

سر انجام این استاد فرزانه پس از هشتاد سال زندگی پر ثمر در بیست و چهارم آذر ماه سال 1377 هجری شمسی دعوت حق را لبیک گفت .مردم دزفول پیکر مطهرش را در جوار مزار حضرت محمد ابن جعفر طیار به خاک سپردند.     

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هفدهم بهمن 1389ساعت 18:58  توسط پوپک | 

به نظر شما عمق این چاه چقدر است؟و چه جک وجانورانی در آن زندگی میکنند؟

به نظر شما اگر کودکی برای گذر از عرض جدول، پایش بلغزد و درون این حفره سقوط کند چه به روزش خواهد آمد ؟

آیا کمترین آسیبی که به او میرسد شکستگی سر  دست و پا نخواهد بود؟

حتی اگر شانس بیاورد  وصدمه چندانی نبیند  آیا در عمق این چاه فاظلاب تاریک کسی صدای کمک خواستنش را خواهد شنید؟

آیا از ترس جانوارانی مثل موش و انواع حشراتی که در فاضلاب زندگی میکنند  قالب تهی نخواهد کرد؟

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم آبان 1389ساعت 17:46  توسط پوپک | 

 

حفاری و عملیات ساختمانی بدنه ی سد و نیروگاه ،همچنین تونلهای سر ریز و تکمیل تونلهای جاده ای سد دز ، بلند ترین سد خاور میانه را در شهریور ماه سال 1339 شمسی ، یک شرکت ایتالیایی به نام شرکت "امپرزیت – جیرولا- لودی جیانی" با 500 نفر کارگر و کارمند ایتالیایی آغاز کرد.آنان برای این منظور ، دهکده ای مجهز با تمام تاسیسات از جمله دفاتر کار، یک بیمارستان مجهز با پزشکان ایتالیایی ، یک باب مدرسه از دوم ابتدایی تا دوم دبیرستان با معلمین ایتالیایی ،کلیسای "سانتا باربارا" ، اماکن تفریحی چون استخر شنا ، میدانهای ورزشی ، سینما در فضای آزاد و سالنهای غذاخوری را در محل سد احداث کردند.این شرکت ایتالیایی با اتمام عملیات حفاری مرداد ماه 1340 با رسیدن به قعر رودخانه  عملیات فوندانسیون و پی ریزی سد را آغاز کرد .عملیات ساختمانی این شرکت در زمستان 1341 به اتمام رسید و پس از افتتاح به دست محمد رضا پهلوی به بهره برداری رسید.

از جمله شرکتهای دیگری که در راه اندازی سد دز مشارکت داشتند شرکت: " انتر هایدرو" در عملیات راه اندازی واحد ها ، شرکت آمریکایی" موریسون نادسن" پیمانکار ایجاد تونل انحرافی و جاده ی تونلی و همچنین شرکت "زیمنس" آلمان در ساخت ژنراتور نیروگاه نام برد.

گفتنیست که آب رودخانه دز از ارتفاعات اشتران کوه ، قالی کوه و بخشی از سلسله جبال زاگرس سرچشمه میگیرد که با احداث این سد ، دریاچه پشت سد به طول 65 کیلومتر و نهایتاً 3 میلیارد متر مکعب آب را در خود جای میدهد .(استاد احمد لطیف پور)

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم آبان 1389ساعت 22:17  توسط پوپک | 

شاید خیلیاتون دیده باشیدشون

شاید خیلیاتون هم ازشون سمبوسه خریدین

همون سمبوسه فروشای  بنگلادشی .

اما هیچ تا حالا به این فکر کردین:

 چطور میشه که یه نفر از یه کشور دیگه  و بدون داشتن  مهارت فنی خاصی یه فعالیت رو تو کشوری غریب  شروع کنه و در کارش پیشرفت کنه ؟و شعبه  های دیگه هم ایجاد کنه؟

اولش فکر کرد مامور بهداشتم و میخوام بهش گیر بدم اما فاطمه بهش اطمینان داد از طرف بهداشت نیستیم و خیالش راحت شد.

میگفت اول آبادان بودم  و بعد بهبهان و حالا هم که دزفول.

گفتم تو بنگلادش هم همین مدلی سمبوسه درست میکنین؟ گفت آره .فقط اونجا با نونای خونگی درست میکنیم، اینجا از نون ماشینی استفاده میکنیم.

میگفت چهار ساله این کاروتو دزفول شروع کردم و در جواب سوالم که پرسیدم آیا مردم از سمبوسه های بنگلادشی خوششون میاد ؟ گفت: بله اگه نمیومد که من نمیتونستم این چهار سال اینجا بمونم.  

به نظر شما چه چیزی باعث دوام و پویایی فعالیت یه بنگلادشی در این شهر میشه؟

آیا اقتصاد یه کشور و بالطبع یه شهر چقد میتونه در این امر موثر باشه؟

 مهارت و کارآفرینی خود شخص چقدر تاثیر داره؟

نقش سرمایه گزاری این وسط چیه؟

و ریسک پذیری اون  شخص چقد موثره؟

براشون آرزوی موفقیت و افزونی روزی داریم.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه ششم مهر 1389ساعت 21:8  توسط پوپک | 
آقای مهران موزونی لطف کردن و در بخش کامنتینگ این مطلبو در اختیارم قرار دادن:

تحقیق کاملی برای سوال شما انجام شد.

سیدی به خواب می بیند که به او امر میکنند در حیاط منزلت درخت کُناری بکار.
سید از خواب برخاسته و به رویای صادقه ی خویش عمل میکند.
سالها بعد که درخت کُنار رشد کرده و خانه ی سید به فرزندش « سید ولی » میرسد.
طرح تعریض خیابان ؛ شامل حال خانه ی سید ولی میرسد و به دلیل کراماتی که ار درخت دیده شده ، کسی را جرات و یارای بریدن درخت نیست. لذا کُنار به نام سید ولی مشهور می ماند.
ضمنا سیدولی سال 44 مرحوم شد و وصیت کرده بود که در مکانی در شرق دزفول او را دفن کنند.
جایی که بعدا به ولی آباد مشهور شد.و به دنبال دفن سید ولی ، اموات دیگر را هم در آنجا دفن کردند.
کنار سید ولی علی الخصوص در محرم ها مورد توجه عزادارن بود و شمع های زیادی برایش روشن کرده و نذورات زیادی را برایش نذر میکردند.
اگر از اعقاب سید ولی بخواهید بدانید.
سری به تره بار دزفول بزنید و سراغی از سادات غفاری بگیرید. سید ولی پدر بزرگ مادری آنهاست.

و پیشتر نیز مهدی سالم دزفولی نوشته بودن:

علت ماندگاری درخت کنار (کنار سید ولی) از زبان خود مرحوم مغفور سید ولی غفاری توسط هبت الله سالم دزفولی که نوه دختری سید اسد اله غفاری است (سید ولی غفاری دارای سه برادر به نام های سید حسین ، سید علی و سید اسد اله بوده که سید اسد اله پدربزرگ هبت اله سالم دزفولی است (در واقع مرحوم سید ولی غفاری عموی مادر ایشان بوده است .) ، به صورت منظوم تهیه گردیده است.

فرصتی دست داد و سری به قبرستان ولی آباد زدم واین عکسا رو گرفتم:

                        Free Image Hosting by Free picture image hosting at Free-Picture-Host.com

 

 از آقای موزونی و آقای سالم دزفولی تشکر میکنم.

پ.ن : امیدوارم آقای مهدی جهان پناه تشریف بیارن و بخونن.


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم شهریور 1389ساعت 11:38  توسط پوپک | 

برخی مطالب این بلاگ برگرفته از کتاب " دزفول شهر من" اثر سید محمد منتظری میباشد.
.
.
.
.
حاصل سبز ترين باور من برگ زرديست که از لاي ورق هاي دلم مي ريزد...
مانده ام سخت غريب! ديگر از سبزترين حادثه ها مي ترسم...!!!


پیوندهای روزانه